Tekbayrak, Türk İslam Aleminin Bayrağını Taşımaya Devam Edecek

Biz “TEKBAYRAK ALTINDA BULUŞALIM” derken, Bağımsız ve özerk Türk Cumhuriyetleri ile Türk toplumlarını ilk önce birlikte medeniyetini yükseltmesini isterken, genel olarak din birliğimiz ve Geçmişimiz, tarihimiz olan Osmanlının parçaları olan devletler ile İslam dünyasını dışımızda tutmadık, tutmayacağız.

Biz, geçen asrın başında geçmiş devletimiz Osmanlıya batı tarafından yapılanları unutmadık, unutmayacağız.

Biz, Libya’yı, Irak’ı, Filistin’i, diğer Osmanlı toprakları olan ve üzerinde yaşayan kardeşlerimizi, kendimizden ayırmadık, ayırmayacağız.

Biz, mezhebimiz ayrı olsa bile, İslam ortak noktasında buluşabileceğimiz, bizimle kardeş olan tüm İslam’a mümin kardeşlerimizi unutmadık, unutmayacağız.

Biz, Türk İslam sentezinin, Sultan Sancar’ın bakışıyla gördük ve görmeye devam edeceğiz.

Biz, bu uğurda, akıllıca ilerleyerek, bizim kanımız ve İslam kardeşlerimizin hepsini, bu bloğa egemen olmak isteyen, sömürmek isteyen, bunun için her türlü hile ve desiseye başvuranlara yedirtmedik, yedirtmeyeceğiz.

Biz, DOĞUMLA TÜRKÜZ, KALBEN İSLAM, Batıya bunu belki anlatamadık ama artık anlatacağız.

Birileri belki hainlikle, belki çaresizlikle taviz vermiş olabilir. Ama Biz, sarı Öküzü vermedik, vermeyeceğiz.

Sarı Öküz Hikâyesi (Konuyla ilgili olduğu için okumanızı tavsiye ederim.)

Otlakların birinde bir öküz sürüsü yaşarmış. Çevredeki aslan sürüsünün de gözü öküzlerdeymiş.

Ancak, öküzler saldırı anında bir araya geldiği zaman, aslanların yapacak bir şeyi kalmazmış. Bu yüzden küçük hayvanlarla beslenmek zorunda kalan aslanlar, iyi beslenememeye başlayınca bir çare düşünmüşler. Topal aslan yanına bir iki aslanı da alarak, beyaz bayrak çekmiş ve öküz sürüsüne yanaşmış.

Öküzlerin lideri Boz Öküz ve yanındakilere tatlı dille konuşmaya başlamış:

"Saygıdeğer öküz efendiler. Bugün buraya sizden özür dilemeye geldik. Biliyorum bugüne kadar sizlere zarar verdik. Ama inanın ki, bunların hiçbirini isteyerek yapmadık. Bütün suç hep o Sarı Öküz de. Onun rengi sizinkilerden farklı ve bizim de gözümüzü kamaştırıyor, aklımızı başımızdan alıyor. Biz de barışseverliğimizi unutuyor ve saldırganlaşıyoruz. Sizle bir sorunumuz yok. Verin onu bize, siz kurtulun, yine barış içinde yaşayalım."

Boz Öküz ve heyeti bu sözler üzerine aralarında tartışmış ve teklifi haklı bularak, Sarı Öksüz’ü vermişler aslanlara. Bir tek Benekli Öküz karşı çıkmış ama kimseye derdini anlatamamış. Bir süre sonra aslanlar yine aynı yöntemle gelip, bu kez Uzun Kuyruk'u istemişler:

"Gördünüz mü ne kadar barışseveriz. Sizi de kararınızdan dolayı kutlarız. Ancak, şu sizin Uzun Kuyruk var ya, kuyruğunu salladıkça nereden baksak görünüyor ve aklımızı başımızdan alıyor. Size saldırmamak için kendimizi zor tutuyoruz. Oysa sizler normal kuyruklusunuz. Verin onu bize, bu konuyu kapatıp, barış içinde yaşamaya devam edelim."

Boz Öküz ve heyeti, Uzun Kuyruk'u teslim etmiş, yine Benekli Öküz karşı çıkmış. Uzun Kuyruk, aslanların pençesi altında can vermiş. Bu olay sürekli tekrarlanmış, her seferinde farklı bahanelerle. Sonunda öküzler zayıflamış, aslanlar küstahlaşmış. Artık, hiçbir bahane ileri sürmeden, doğrudan müdahaleye ederek, "Verin bize şunu, yoksa karışmayız" demeye başlamışlar.

Birer birer aslanların pençesinde can verirken, Boz Öküz ve birkaç öküz kalmış geride. İçlerinden biri liderlerine, "Ne oldu bize, nerede kaybettik biz bu savaşı? Oysa, vaktiyle ne kadar güçlüydük" diye sormuş.

Boz Öküz, Benekli Öküz ‘ün sözlerini hatırlayarak, gözleri nemli "Biz" demiş, "Sarı Öksüz’ü verdiğimiz gün kaybettik bu savaşı.."

TEKBAYRAK FİKRİNİ BENİMSEMİŞ HER BİR BİREY, SARI VEYA BENEKLİ HİÇBİR KARDEŞİNİ VERMEMEK ÜZERE AND İÇMİŞ SAYILIR.

Serdar Şahin

10 Mart 2011

Batı niye Türkiye’nin hava sahasını kapatmıyor

Libya lideri Kaddafi, TRT Türk ve Fransız haber kanalı LCI’ye verdiği demeçte, ülkesindeki isyandan El Kaide’yi sorumlu tuttu. Batı’nın petrol başta olmak üzere Libya’nın zenginliklerine göz koyduğunu öne süren Kaddafi şu mesajları verdi. - NATO, Libya hava sahasını kapatırsa Libya halkı silaha sarılıp savaşır. - Senelerdir Türk Ordusu Kürtlerle savaşıyor. Niye Türkiye’nin askeri hava sahasını kapatmıyorlar? Ne Amerika ne de Avrupa bununla ilgili bir karar çıkarıyor. Neden?

MUAMMER Kaddafi’nin TRT Türk ve Fransız LCI kanalına verdiği röportaj özetle şöyle:

- El Kaide örgütü dışarıdan geldi. İçeride de hareketsiz bekleyen destekçileri vardı. Öncelikle hapishaneler ve orada idama mahkûm edilen ya da normal suçlardan içeri girmiş birçok tutukluyu serbest bıraktılar. Onlara bizimle savaşın dediler. Gençlere de yanlarında savaşmaları için para verdiler. Gruplar olsa da El Kaide’nin dışında başka sorumlu görmüyorum.

- Eğer El Kaide, Batı ülkelerinin dediği gibi artık bir ortak düşman değilse, o zaman yarın Bin Ladin’le konuşup anlaşalım. Eğer yaptıkları terörizm değilse bizim dostumuz olsunlar.

- NATO, Libya hava sahasını kapatırsa bu durumun bize faydası olur. Libya halkı onların gerçek maksatlarını, Libya’yı kontrolleri altına almak, hürriyetlerini ellerinden almak, petrollerini ele geçirmek istediklerini anlamış olacak. Tüm Libya halkı silaha sarılıp savaşacak. Fransa olmak üzere Batı ülkeleri, Libya üzerinde sömürgeci bir oyun oynuyor.

- Batı, bize karşı almış olduğu tavrı sürdürecekse bıraksınlar Kuzey Afrika’da, Akdeniz’de El Kaide’ye bağlı Somalili korsanlar gezsin. Barbaros Hayrettin Akdeniz’de gemilere haraç kesecek.

- Türkiye’de hak isteyen Kürtler var. Ayrılmak, bağımsız bir devlet kurmak istiyorlar. Senelerdir Türk Ordusu Kürtlerle savaşıyor. Niye Türkiye’nin askeri hava sahasını kapatmıyorlar? Ne Amerika ne de Avrupa bununla ilgili bir karar çıkarıyor. Neden?

Hepimiz Osmanlıyız

- Türkler kardeşimiz. Tarihimiz bir. Yüzlerce yıl birlikte yaşamış bir halkız. Hepimiz Osmanlıyız. Tarihimiz bu. Bundan kurtulamayız. Temennim Türklerin çekilmemesiydi. Libya’ya dönmeleri halinde kapımız her zaman açık. Onların Libya’daki yeni inşaat projelerinde işleri var. Türk işçilere en kısa sürede dönüş güvencesi vereceğim.

- Erdoğan’la dostuz, arkadaşız. Gerçekten mükemmel ilişkilerimiz var. Birçok anlaşmamız var. Vizeleri kaldırdık. Türk şirketlerinin ülkemizde her zaman önceliği var. Tabii gelen açıklamalarla ilgili ben Türkiye’yi mazur görüyorum. Türkiye, olayların gerçek yüzünü öğrendiğinde ve Libya’da kargaşa olmadığını anladığında tutumunu değiştirecektir.

1992 yılında Ermeniler tarafından Azerilere uygulanan soykırım niteliğindeki vahşet unutulmadı. Katliamı anmak için çeşitli etkinlikler düzenleniyor.

Tam 19 yıl önce, 25-26 Şubat 1992 tarihinde, Ermeniler, Hocalı'da yaşayan Azerbaycan Türkleri'ne karşı büyük bir katliam gerçekleştirdiler. Bugün Hocalı Katliamı ile ilgili Azerbaycan, Türkiye ve bazı Avrupa ülkelerinde çeşitli anma programları düzenleniyor.

HOCALI KATLİAMI'NDA NE OLMŞTU?

Hocalı Katliamı, 25 Şubat 1992'de Azerbaycan'ın Dağlık Karabağ bölgesindeki Hocalı kentinde çok sayıda Azeri sivil, Ermeniler tarafından katledildi.

Azeri kaynaklarına ve Memorial Human Rights Center, Human Rights Watch ve diğer bazı uluslararası insan hakları kuruluşlarının bildirdiklerine göre katliam, Rus 366. Motorize Alayı'ın desteğindeki Ermeni silahlı kuvvetleri tarafından gerçekleştirilmişti.

Human Rights Watch, Hocalı Katliamını Dağlık Karabağ'ın işgalinden bu yana cereyan eden en kapsamlı soykırım olarak nitelendirmişti.

Azeri kayıplarının sayısı üzerinde tartışmalar devam etmekteyse de, 400 ila 1000 arasında oldukları genel kabul görmektedir.

Azerbaycan resmî kaynaklarının bildirdiği resmî rakam 613 sivil olup, bunların 106'sı kadın ve 83'ü çocuktu.

SAVUNMASIZ HOCALI

Yukarı Karabağ bölgesinin en önemli tepelerinden birisinde olan Hocalı köyü stratejik olarak Ermenistan Silahlı Kuvvetleri için askeri bir hedef niteliğinde idi. Hocalı stratejik olarak Karabağ dağ silsilesinde Ağdam-Şuşa, Eskeran-Hankendi yollarının üzerinde yerleşmektedir. Hocalı'nın coğrafi-stratejik konumu Ermeni silahlı birliklerinin buraya saldırmasına müsaitti. Hocalı Hankendi'nden 10 km uzaklıkta güneydoğusundadır. Karabağ'daki tek havaalanı Hocalı'dadır.

1992 Şubatı'nın ikinci yarısından itibaren Hocalı, Ermeni silahlı birliklerinin ablukasına alınmış ve her gün toplardan, ağır makineli silahlarla bombalanmıştır.

Hocalı kasabası 26 Şubat 1992 tarihinde tehcire maruz kalmış ve kasaba tamamıyla yok edilmiştir.

Hocalı bu katliamın yaşandığı sırada Azerbaycan Silahlı Kuvvetlerinin koruması altında değildi ve tamamen savunmasız bir durumdaydı.

Hocalı da dağınık halde elinde hafif silahlar bulunan 150 kişi bulunmaktaydı. Azerbaycan silahlı kuvvetleri Hocalı halkına yardım edemedi, hatta uzun süre cesetlerin alınması bile mümkün olmadı..

Ermenistan Silahlı Kuvvetleri köyü üç yönden kuşatmış, helikopter ve ağır silahların yardımı ile önce köyü bombalamış ve ardından da köye girerek katliam yapmıştır.

Hocalı işgal edilerek ve neredeyse tamamen yok edilerek bölgedeki çözülme hızlandırılmış oldu.

KÜÇÜK-BÜYÜK AYRIMI GÖZETİLMEDİ

Ermenistan Silahlı Kuvvetleri 1992 yılının 25 Şubatı 26 Şubata bağlayan gecede bölgedeki 366. Alayın da desteği ile önce giriş ve çıkışını kapadığı Hocalı köyünde sivil, kadın, çocuk, yaşlı ayırımı yapmadan resmi rakamlara göre 613 kişiyi katletmişlerdir.

Katledilenlerin 83'ü çocuk, 106'sı kadın ve 7'ten fazlası ise yaşlıydı.

Normalde en şiddetli savaşlarda dahi savaş dışında tutulan, dokunulmayan bu kesime Ermeniler yaşlı, kadın ve çocuk demeden acımasız işkenceler yaparak katletmiştir.

Bu katliamdan toplam 487 kişi ağır yaralı olarak kurtulmuştur.

1275 kişi ise rehin alınmış ve 150 kişi ise kaybolmuştur. Cesetler üzerinde yapılan incelemelerde cesetlerin birçoğunun yakıldığı, gözlerinin oyulduğu, kulakları, burunları ve kafaları ile vücutlarının çeşitli uzuvlarının kesildiği görülmüştür.

Aynı vahşetten hamile kadınlar ve çocuklar bile nasibini almıştır.

Konu: Doğu Türkistan Bölgesi’nin Türkiye İçin Önemi ve Yerel Yönetim Sistemlerin Gelişme Süreci

Düzenleyen Kuruluş: TDBB

Dün TÜRK DÜNYASI BELEDİYELER BİRLİĞİ'nin (TDBB) bir kültür merkezinde 500 kişilik salonda gerçekleşen toplantısına katıldım. Doğu Türkistan ile ilgili idi. İki akademisyen ve Doğu Türkistan davasının bayrak şahsiyetlerinden İsa Yusuf Alptekin Beyin oğlu çok saygı duyduğum, Arslan Alptekin bey konuşmacı olarak karşımızdalardı.

Konuşmacıların akademik bilgiler ışığında anlattıkları konuları ve gösterdikleri performansı çok beğendim. Ana konuya bağlı kalarak kendi alanlarında çok iyi hazırlanmış çalışmalarını bize sundular. Benden ve katılımcılardan tam not alarak toplantıyı başlatıp bitirdiler.

Katılımcılardan Yard.Doç.Dr. Ömer KUL Beyin kendini doğu Türkistan’a adanmışlığı hasleti ile bizleri tekrar konunun içerisinde yer almamızı ve adeta tarihi yeniden yaşatarak, bizi doğu Türkistan tarihinde gezdirdi. Yakinen tanıdığım Ömer Kul Beyin bu performansı beni doğu Türkistan davasının içerisine tekrardan bir daha sokmuştu.

Diğer akademisyen olan Dr. Abdülhamit AVŞAR Beyi tanımamakla ve çalışmalarını bilmemekle beraber, geç tanıdığıma üzüntü duymama vesile oldu. Hazırladığı slayt gösterisi ile bizi Doğu Türkistan da, şehirlerin ve sistemin içerisine sokarak tanıtırken, kendilerinin hazırladığı belgesel ile Kurtuluş savaşında, Doğu Türkistanlıların Özellikle Güney illerin de ki kahramanlıkları ve fedakarlıkları ile aynı vatan toprağında olmasa bile Millet olmanın, kardeş olmanın ne demek olduğunu aklımıza yazdı ve kalbimize Millet evladının kardeşlerine sadakatini hatta bunu canını ortaya koyarak gerçekleştirmesini içimize işletircesine yaşattı.

TRT tarafından hazırlanan sayın üstadın hazırladığı projenin tekrar ve daha büyük kitlelere izletilmesinin haylini bana tattırdı.

Çok saygıyla bir büyük ve ağabey olarak gönlümde koyduğum, alçakgönüllülüğü ile tanıdığım Arslan Alptekin Bey, bilgi ve tecrübesi ile İsa Yusuf Alptekin Beyden aldığı şuur ile doğu Türkistan’ı bize fevkalade hazır ve bilgilendirici bir konuşma ile anlattı.

Toplantının çok verimli geçtiğini ikinci paragrafta belirtmiştim. Lakin ben toplantıdan hüzün ile ayrıldım. Hüzünlendiğim mesele Doğu Türkistan’ın tarihi gerçekleri ve yaşananlar değildi. Hüzünlendiğim mesele TDBB’nin (Türk Dünyası Belediyeler Birliğinin) hazırladığı ve belediyeleri ilgilendiren ve çok iyi hazırlanmış çalışmaların, Belediyeciler tarafından dinlenilmemiş olması idi, salonun boş hatta bomboş olması idi.

Yine yazık olmuştu, TDBB bir faaliyet yapmıştı, akademisyenler hazırlanmış hatta şehir dışından gelerek, hatta fedakârlık yaparak, Arslan Alptekin Bey’inse rahatsız olmasına rağmen katılmıştı ama TDBB’ne üye olan Belediye Başkanlarımız katılmamış ve hatta bunun için herhangi bir görevli bile tayin ederek katılmasını sağlamamışlardı. Ne acı, ne yazık oldu. Aslında o toplantıdan alacakları çok şey vardı.

Bari konuyu ehillere bıraksalardı, uygun tarih ve zamanda, ehiller Doğu Türkistan’a yaraşır bir kalabalığı toplayıverseydi.

Doğu Türkistan Vakfı Başkanı Ilgar Alptekin Bey ve yönetimi, Avrasya Türk dernekleri Federasyonu başkanı Dr. Fethi Ahmet Yüksel, Doğu Türkistan Maarif Derneği Genel Sekreteri Hidayetullah Oğuzhan ve yönetimi, Doğu Türkistan Gençlik Derneği Başkan Yardımcısı Abdusselim Ötüken ile yönetimden arkadaşları ile birlikte toplantıyı zayıf bir kalabalık izledi. TDBB bu çalışmada bu şahsiyetlerle birlikte planlayıp faaliyeti başlatsalardı, uygun tarih ve zamanda salonun dolması hatta taşması gerçekleşir ve toplantıya yazık olmazdı. Bizlerde naçizane desteğimizi vererek kadim vatanımız Doğu Türkistan’a vefa borcumuzu bir nebzede olsa ödemiş olurduk.

Doğu Türkistan Davasının değerli liderlerinin hoşgörüsüne sığınarak kaleme aldığım bu yazımın, olumlu bir eleştiri olarak alınmasını, yapılacak faaliyetlerin ciddiyet içerisinde gerekli ehemmiyeti vererek yürütülmesini dilerim.

Ben kalbimdeki avazı tekrar dillendirerek yazıma son vermek istiyor, tüm Türk Dünyasına kendini adamış, az veya çok fayda sağlamış şahsiyetleri, bir nefer olarak saygı, sevgi ve muhabbetle selamlıyor. “yaşasın tam bağımsız Doğu Türkistan” diyorum.

Serdar Şahin

24 Şubat 2011